فرزندان هدیه های الهی به والدین هستند پس شایسته است والدین نیز با رفتاری نیکو از این موهبت الهی مواظبت کنند وآنها را در تعالی بخشیدن به اهدافشان هدایت کنند. رفتار همه کودکان به یکی شکل نیست و هر کودکی بنا به دلایلی دارای شخصیت و رفتار متفاوتی است بنابراین آنچه که مسلم است این است که هیچ گاه نباید رفتار کودکان را با یکدیگر مقایسه کرد و خوبی یا بدی رفتار کودک دیگر را به رخ فرزند خود بکشید. در این بخش از آموزش های تربیت کودکان می خواهیم به بحث در مورد رفتار اصولی با فرزندان بپردازیم. پس اگر شما هم به تربیت صحیح کودکتان اهمیت می دهید حتماً این مطلب را تا انتها دنبال نمایید.
مطلبمان را با حدیثی گهربار از حضرت امام صادق (ع) آغاز می کنیم که فرمودند: همانا خداوند متعال نسبت به شخصی که نسبت به فرزند خود محبت بسیار دارد رحمت و عنایت میکند. همچنین رسول خدا (ص) می فرمایند: کودکان خود را دوست بدارید و با آنان مهربان باشید، وقتی به آنها وعدهای میدهید حتماً وفا کنید زیرا کودکان، شما را رازق خود می پندارند.
1- آگاهی دادن به کودکان
ضروریترین مهارتی که پدر و مادران باید از آن بهرهمند شوند تا بتوانند زمینههای ارتباطی سالم را برای فرزندانشان در زندگی اجتماعی آماده کنند، مذاکرهی اصولی است چراکه اگر فرزندان روش حل مسائل و مشکلها را با ما تجربه نکنند، با ورود به جامعه، برای حل مسائل و مشکلات زیستی، عاطفی و روانی خود با دیگران، دچار مشکل خواهند شد.
طبق گزارش خبرنگاران برای اینکه بدانیم چگونه کودکان را آموزش دهیم باید از ویژگیها و توانمندیهای کودکانمان در این سن آگاه باشیم؛ بین سنین هفت تا 12 سالگی کودک مستقل شده و شخصیت او سازمان یافتهتر از قبل میشود. لازم است والدین برای رشد و سلامت روانی و جنسی کودک خود، مراقبتهایی در رفتار خود داشته باشند، باید در آرایش، پوشش، خواب و استراحت، جدا کردن بستر کودک از بستر والدین، ورود به اتاق والدین، بازی، شنیدنی و دیدنیها، در معاشرتها «دختر و پسر، بزرگسال یا خردسال» دقت کنند و در زمان مشاهده موردی خلاف آموزهها، به موقع آنها را راهنمایی کنند.
برای آشنایی با سایر موارد بر روی لینک زیر کلیک کنید:
- ۹۷/۱۲/۲۵